Gustave Dore On Dante's Inferno

Thu, 26 Apr 2007 12:36:00 +0300

...

Thu, 26 Apr 2007 12:24:00 +0300

Manik Depresif Psikoz

Thu, 26 Apr 2007 00:17:00 +0300

MANİK DEPRESİF PSİKOZ NEDİR ?

(İki uçlu mizaç bozukluğu, bipolar duygulanım bozukluğu, psikoz manik depresif-PMD)

Bu hastalık mani ve depresyon atakları ile karakterizedir. Hastanını duygulanımı mani dönemlerinde neşe, depresyon dönemlerinde umutsuzluk ve çökkünlükle karakterizedir. Ara dönemlerde kişi normale döner. Bazı hastalarda mani ve depresyon belirtileri bir arada görülürken, bazı hastalarda belirtiler hafif düzeydedir (hipomani).

Toplumda görülme sıklığı %1-2’dir. Kadınlar ve erkeklerde eşit oranlarda görülür. Hastalar ilk atağı genelde yirmi yaşlarında geçirirler ancak daha önce veya daha sonra da olabilir. Beş altı yaşlarında veya elli yaşından sonra ilk atağını geçiren hastalara da rastlanabilmektedir. Bazen ilk atak depresyondur, bu durumda tanı koymak zordur ve genelde gecikir. Hastalığın ortaya çıkışı sıklıkla kişinin meslek ve eş seçimi dönemine rastlar ve kısa sürede tanı konulup önlem alınmazsa kişinin hayatında önemli sekeller bırakır. Hastalık taşkınlık yani mani döneminde ise aşırı para harcama cinsel ilgi ve aktivitede artma ile kişiye ve aileye ciddi maddi ve manevi zararlar verir. Çökkünlü.. ( devamı )

Borderline

Thu, 26 Apr 2007 12:11:00 +0300

BPD SINIRDA KISILIK HASTALIGI KARAKTERISTIKLERI SUNLARDIR;

BPD SINIRDA KISILIK HASTALIGI OLAN BIR SEVDIGINIZ MI VAR?

Gercekten ne dusundugunuzu, duygularinizi onun reaksiyonlarindan cekindiginiz-korktugunuz icin sakliyor musunuz ve de korkunc munakasaya degmez, hele munakasadan sonraki yaralanmis duygulari yasamaya hic degmez mi diyorsunuz?
Bircok defa sanki yumurta kabuklari ustunde yuruyormuscasina korkuyor ve ne yapsaniz, ne soyleseniz nasil olsa bir sekilde carpitilip, onun tarafindan size karsi kullanilacagini mi dusunuyorsunuz?
Iliskinizdeki kotu olan, yolunda gitmeyen hersey icin siz mi suclaniyorsunuz ve tenkit ediliyorsunuz - hem de hic mantikli olmadigi halde?
Hicbir mantikli aciklamasi ve nedeni olmaksizin yogun ve vahsi ofke nobetlerinin merkezi oluyorsunuz ve hem de bu ayni insan harika sekilde mantikli, sevecen ve normal de mi davraniyor?

Sokaklar Tekin Değil

Thu, 26 Apr 2007 12:06:00 +0300

yüzüme sevgi dolu
bakarken canımı acıtıyorsun, sokaklar tekin değil
kuytu bir köşe bile bırakmadılar bize
rasgele işlenen cinayette tek ipucu sözlerin
onlar da konuştukça kusmuk gibi dilinde

sokaklar tekin değil, hava soğuk, üşürsün
yün eldiven tak, parmak izin bulaşmasın kente
haydi son kez sevişelim o yanlış evlerde
o trenin vagonuna asalım derimizi
nazlanma; yanlış bir adres daha ver bana
bak bir elmanın tombul kurdu gibiyiz
kırık bir şemsiyenin sapı gibiyiz senle

yüzüme sevgi dolu
bakma; içimden silah sesleri geliyor
bir adam bir sancıyı kudurtuyor içimde
sokaklar tekin değil, zar tutarken hırpalanan biri var
büyük bir ihtimalle

bir güle ceza veren yeniyetme çocukları
olur olmaz yerlerde öldürmekten yoruldum
olduğun gibi gel, olduğun yerde soyun!
yani terli ve kırışık, yani solgun ve kirli
yani tuzlu bir gölde biriken cesetler gibi
benim dilim yetmez diye delileri topladım
yalamaya hazırız çürüyen yerlerini

yüzüme sevgi dolu
bakarken canımı acıtıyorsun, sokaklar tekin değil
iyisi mi kendine çevir dur
tüm serseri mermileri

ALTAY ÖKTEM

.. ( devamı )

BİR KADINI AĞLATMAK

Tue, 10 Apr 2007 09:37:00 +0300

Bir kadını ağlatmak çok zor değildir aslında. Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya... En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir
Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğnelerini yüreğe! -
İşte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının. Yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra.
Ağlamayacağım, der içinden. Ama engel olamaz işte.
Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneler saplamaktadır.. Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın. İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce birkaç damla, sonra bir yağmur seli... Ve kadın ağlar; hem de çok!
Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır. O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar. Ama bilir misiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü.
Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsun ki, değmez onun için derler. Bilmediklerindendir böyle demeleri. Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa, ölürler. İçlerindeki zehirdir onları öldüren! Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler
yaralarındaki! Çünkü bilirler, o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları.
Dönüşmemesi lazımdır oysa. O yüzden de bolca ağlarlar.
Zaman geçer sonra. Kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler. Umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini. Sapan ruhların doğru yolu bulması da yeni acılar demektir. Bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı...
Çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslı.. ( devamı )

Loves Intorelable Pain

Fri, 23 Mar 2007 01:13:00 +0200

Bizim gölgede kalan tarafımızı reddedişimiz çoğunlukla bize karşı duruşunu sağlayacaktır

Onun ölmeye ihtiyacı yoktur ve sadece beynini uçması için özgür bırakır

Ya aşkın dayanılmaz acısı bizi hiç terk etmezse?

hayatının bu dünyadaki izi ne olacak?

Ya şimdi benim karanlık sanatım senin bedeninle ne yapacak?

Şimdi muhteşem bir şafakta tanrılar gibi yanyana yürüyoruz

Ya sevmemen gereken birisini seversen?

Ölen babanın senin için söyleceği son kelimeler ne olacak?

Ya şimdi genç aşıkların makyajları tamamlandı mı?

Ya aşkın dayanılmaz acısı bizi hiç terk etmezse?

Kanayan kalplerimizi yalnızlığın kayalarına çarpmalı mıyız?

Ve yukarıda hiddetle sırtını dönmüş lordlar için ağlamalı mıyız?

Kalpten

Kardan Kalpten

Buz Gelir

Ve Aşağıda Bir Yerlerde Parçalanır

Ruhtan

Aşkı Ses Olan Ruhtan

Soğuk Gelir

Ve Aşağıda Biryerlerde Donar

MY DYING BRIDE
.. ( devamı )

İlahi Komedya - Dante'nin Cehennemi

Thu, 08 Mar 2007 09:08:00 +0200

CEHENNEM, Bölüm 1: Tarihçemsi

Evrende kötülük ne kadar genisse cehennem de o kadar genistir, ve bazi inanislarda madden derinlerde olan cehennem, her inanista “derin” bir konudur.

Temel inanis olarak cehennem; seytanin düstügü ya da efendisi oldugu, ve onu izleyenlerin, onun yolunda gidenlerin günahlarindan arinana kadar cezalandirilacaklari ve aci çekecekleri yer, bir baska deyisle kavramdir.

Ortaçagda Fransiz epik edebiyatinda “Sarazen”ler (O dönemlerde Hristiyanlarin Müslümanlara verdikleri isim) siyah derili, çarpik biçimli, uzun burunlu, büyük kulakli ve gözleri baslarinin arkasinda olan yaratiklardi. Sarazen bir lidere “Abisme” (abyss, abysmo) yani “Cehennem” denirdi. Bu inanista Abisme Hristiyanlari büyük keskin tirnaklariyla parçalardi.

Erken Ortaçag teologu John Scottus Eriugenaya göre cehennem bir yerden çok bir metafordu. Yani Tanri’nin bizimle bir bütün olma isteginden çok, kendi isteklerimize, bir baska deyisle arzularimiz için Tanridan yabancilasmaya çalismis oldugumuzu anlamaktir. “Çektigimiz azap yanlis seçimimizi sürekli bir fark edistir.”

Eski Ingilizce Incili denilen Exeter kitabinda cehennem grotesk bir canli olarak tasvir edilir. Kitaptaki “The Horrowing Of Hell” adli siirde de seytan ve cehennemin, Isa’nin gelecegini ögrenmeleriyle gerçeklestirdikleri tartisma anlatilir. Seytanin tutarsiz, cehennemin ise daha gerçekçi oldugu bu tartismanin bir kismi su sekildedir:
Seytan: (hayretle) Bu isik da nedir?
Cehennem: (umutsuz ve sert bir tavirla) Isa geliyor!
Seytan: O halde onu ele geçirmeye hazir ol!
Cehennem: Isa ne senden ne benden ne de ölümden korkar. Hiçbirsey ona karsi duramaz, seni ebedi sefalete götürecek.
Seytan: Korkma.. Iskence edilip öldürülmesini saglamistim. Artik onu ele geçirecegim ve bizim kölemiz olacak.
Cehennem: Zamaninda Lazarus’u (Isa’nin cehennemden kurtarip dirilttigin.. ( devamı )

Nilgün Marmara

Thu, 08 Mar 2007 09:06:00 +0200

CANIM SIKINTI SINIRI

Aydınlıkta köhneliği belirginleşen ve kentte ve konutta hiçbir şey neyse ben oyum. Öylesine
bağsız ve yeğniyim ki bu hafifliğin şiddetinin bedelini bir gün öderim diye düşünüyorum.
Sanki varoluş beni cezalandırmak ister gibi; yoğunluğundan bana düşen payını benden geri
alarak bu yoğunluğa, olur olmadık herkese ve her şeye fazlasıyla katlayarak sunuyor.
Ülkem yok, cinsim yok, soyum yok, ırkım yok; ve bunlara mal ettirici biricik güç, inancım
yok. Hiçlik tanrısının kayrasıyla kutsanmış ben yalnızca buna inanabilirim, ben. Yere göğe
zamana denize kayalara ve kuşlara da dokunan aynı tanrı değil mi? Bu kutla tanrının
yönetkenliğinde, olmayan ellerimle bir yok-tanrı'yı tutuyor ve ölçüyorum yokluğun ağırlığını.
Kefe'lerinden birine onun oylumu pekâlâ sığıyor, diğerine duygular, duyumlar ve düşünceler
yığılıyor, işte yetkin eşitlik...her gün her gece bu eşitliğin bilgisiyle geçiyor. Bir eskiciden
satın alınmış bu teraziyi birgün başka bir eskiciye vereceğim, o gün, tozanlarım her bir yana
dağılıp toprağın suyun ölümsüzlüğüne eklemlenecekler ve ben özgürleşeceğim.

Nilgün MARMARA

TOZ-DEM

Kısacıktı
karşı yolculuklarımız kara
      ve deniz üzerinde-

Şafağın bodrumuna inerken sen,
Hançerin ivmesiyle yükselirdim
                   dul pencerelere.

Azıcıktı
köpük boz
denizde ve karada
Koyu bir saatin içinden
çıkılamadı
bir an yine de!

Belki gülden
kalma bir iz yanağındaki,
Eski sabahın sarı gülünden
üzerine deli gözünü bıraktığın...

Öldüğünde,
çekmecemde duran bu göz,
incelikle çıkarılacak,
bir jiletin enginliğine,
Çözülecek gizi
      O çarpık retinanın, ağ tabakanın..... ( devamı )

Sizofrenik Semptomlar...